Dachowy taras w Cannes

Dach był częścią mieszkania i przez lata wyglądał dokładnie tak, jak zostawili go wykonawcy: płaski grey beton, niska attyka oraz skrzynki i rury, które ma każdy dach. Widok od początku był wyjątkowy. A mimo to nikt tam nie wchodził.

Tak właśnie jest z surowym dachem. Nie tyle nieprzyjemnym, co niedokończonym — nie ma gdzie usiąść tak, żeby naprawdę chcieć zostać, na wysokości wzroku widać tylko budynki sąsiadów, a twardej krawędzi instynktownie się unika. W efekcie korzysta się z niego może dwa razy w lecie, a najlepsza powierzchnia w domu stoi pusta.

Zmiana przyszła nie przez zabudowę dachu, ale przez jego obudowanie. Ten sam panel Aluwood, ułożony pionowo, pełni tutaj cztery różne funkcje — i to właśnie dlatego taras odbiera się jak jedno spójne pomieszczenie, a nie zbiór mebli ogrodowych.

Pokrywa attykę, więc krawędź, której wcześniej się unikało, zamieniła się w ciepłe obrzeże, o które można się oprzeć. Tworzy pełnej wysokości osłonę wzdłuż linii sąsiedniego budynku, dzięki czemu przestrzeń zamyka się na wysokości wzroku. Obudowuje kuchnię zewnętrzną, więc ciąg szafek wygląda jak zaprojektowany na stałe, a nie po prostu dostawiony. I osłania instalacje oraz urządzenia techniczne, dzięki czemu najmniej atrakcyjna część każdego dachu po prostu znika w projekcie.

Każda górna krawędź i każdy zewnętrzny narożnik są wykończone black aluminiowymi profilami z tej samej serii. To detal, który nie narzuca się wizualnie, a w dużej mierze sprawia, że całość wygląda jak architektura, a nie jak deski tarasowe przykręcone do ściany.

Zlew, plancha, grill i ciemny blat biegnący przez całą długość dalszej ściany. Szafki pod spodem wykończono tymi samymi listwami co ścianę za nimi, co jest small decyzją, która robi bardzo dużo: kuchnia przestaje wyglądać jak urządzenie ustawione na zewnątrz, a zaczyna być częścią budynku.

To właśnie ten element najbardziej zaskakuje. Oprawy downlight są montowane bezpośrednio na listwach, rozmieszczone wokół całego tarasu, a pod blatem kuchennym i wzdłuż niskiej ściany biegnie ukryta taśma świetlna.

Po zmroku okładzina przestaje być tylko powierzchnią i staje się źródłem światła. Każda oprawa rzuca wąski snop światła w dół po listwach, szczeliny cienia między nimi robią resztę, a cały dach ociepla się światłem płynącym od ścian do środka. Bez reflektorów, bez lamp stojących, bez światła skierowanego komukolwiek w oczy. To różnica między tarasem, z którego korzysta się do zachodu słońca, a takim, na którym siedzi się do północy.

Aluwood to poddana obróbce termicznej sosna nordycka osadzona na aluminiowym nośniku. Drewno to to, co widać i czego się dotyka — prawdziwe usłojenie, prawdziwe sęki, ciepła brown, która zmienia się wraz ze światłem w ciągu dnia. Aluminium to ta część, o której później już się nie myśli: odpowiada za stabilność formy i odporność na warunki pogodowe, więc elewacja nie wymaga szlifowania, olejowania i ponownego olejowania co kilka lat, jak ma to miejsce w przypadku drewnianych ekranów.

Panele mają 240 cm długości i 45,1 cm szerokości, a na miejscu przycina się je do odpowiedniego wymiaru. Profile black wykańczają górne krawędzie, zewnętrzne narożniki i zakończenia. Aluwood jest chroniony patentem w UE i ma deklarację właściwości użytkowych CE, obie dostępne na stronach produktów, jeśli Ty lub Twój architekt potrzebujecie dokumentacji.

W przypadku takiego projektu argumentem nie jest tylko to, że montaż przebiega szybko, choć tak właśnie jest. Chodzi o to, że szybsza i prostsza instalacja to mniej godzin na czyjejś fakturze — i że nikt nie musi później wracać, żeby to konserwować.